Uithuwlijken
Hoewel huwelijken uit liefde in India tegenwoordig wel vaker voorkomen dan vroeger, is het door de ouders uithuwelijken van hun kinderen nog steeds regel. Ouders proberen zoveel mogelijk een huwelijkskandidaat te vinden binnen de eigen religie en kaste, met ongeveer dezelfde of iets betere opleiding dan hun eigen kinderen. Huwelijksadvertenties in Indiase kranten staan vol met eisen omtrent beroep, opleiding en inkomen van de aanstaande.
Een van de grootste zorgen van een Indiase vader is het op juiste wijze uithuwelijken van zijn dochters. Alleenstaanden hebben in India een lage status en vaders moeten vaak hun uiterste best doen om hun dochter 'aan de man' te brengen.
De belangrijkste inspanning is het meegeven van een bruidsschat. Hoewel het vragen van een bruidsschat tegenwoordig officieel verboden is, komt het in de praktijk nog heel veel voor. Het brengt voor de ouders van de bruid enorme kosten met zich mee. De hoogte van de bruidsschat hangt af van de opleiding, het beroep en de sociale positie van de bruidegom en er wordt scherp over onderhandeld. Soms moeten de ouders van de bruid jarenlang elke rupee (de munt van India) opzij leggen of zich levenslang in de schulden steken om het huwelijk van hun dochter mogelijk te maken. Voor de familie van de bruidegom betekent het huwelijk een aanzienlijke verrijking.
Bij veel Indiase families zijn dochters daarom minder welkom dan zonen. Moord op ongeboren en pasgeboren meisjes is geen onbekend verschijnsel en het verklaart ten dele het Indiase mannenoverschot. Ook volwassen vrouwen worden nogal eens het slachtoffer van moord: bij tegenvallende financiële prestaties van de familie van de vrouw neemt de familie van de man soms wraak door haar te vermoorden (en daarna een nieuwe, lucratievere schoondochter te verwelkomen). Verbranding van vrouwen in de keuken als gevolg van een tragisch 'ongeval' aan het fornuis eist jaarlijks het leven van vele honderden Indiase vrouwen